خانه خردمندان  >  خرد نوشته  >   خرد پول ساز  >  دانلود مقاله

چرا بخشش‌های ما منجر به ورود ثروت بیشتر به زندگی ما نمی‌شود؟

چرا بخشش‌های ما منجر به ورود ثروت بیشتر به زندگی ما نمی‌شود؟

 

یکی از توصیه‌هایی که همه ادیان و گروه‌های موفقیت و بسیاری از بزرگان و حتی اساتید موفقیت یا اساتید کسب‌وکار می‌کنند، بخشش و علی‌الخصوص بخشش مالی است. مواردی پیش می‌آید که خودمآن‌هم دوست داریم مالی را  ببخشیم و کمکی به افراد نیازمند بکنیم و شادی را در چهره افراد فقیر و بیچاره ایجاد کنیم و کمک کنیم آن‌ها و خانواده‌شان کمی از مشکلات و سختی‌های زندگی دورتر شوند. البته در مورد افرادی که تکدی گری حرفه‌شان است کمی خست نشان می‌دهیم و در صورت لزوم کمترین مقدار پول در دسترس را به آن‌ها می‌دهیم.

در مواقعی که مشکلات زیادتری داریم و خواسته زیادی داریم با خودمان می‌گوییم خدایا اگر فلان قدر به من پول بدهی من ده یا بیست درصد آن را می‌بخشم. گاهی هم می‌خواهیم در جمع‌ها عقب نمانیم، برای ساخت و یا تعمیر و نگهداری برخی محل‌ها کمک‌هایی می‌کنیم. و البته بدمآن‌هم نمی‌آید لقب خیّر یا آدم نیکوکار را هم به ما بدهند.

 یکی از انتظاراتی که در قبال این بخشش‌ها داریم توقع تشکر فرد دریافت‌کننده و مهم‌تر از آن توقع بازگشت چندین برابری مالی که بخشیده‌ایم به زندگی‌مان است. اگر به دیگرآن‌هم نگوییم، ناخودآگاه به خداوند اشاره‌ای می‌کنیم که "خدایا ببین چقدر بنده عالی و خوبی هستم منتظر پرداخت چند برابری هستم که خودت قولش را دادی. با تشکر" و در کنارش از بخشش خودمان احساس رضایت و آسودگی داریم.

اما پس از مدتی می‌بینیم که بخشش ما نتیجه دلخواه را نداده است و نرخ بازگشت سرمایه‌گذاری ما مطابق با انتظار ما نیست. البته پس‌ازآن احتمال دارد از خیر سودش بگذریم و همین‌که به ما احساس خوبی می‌دهد که لبخندی را به چهره فردی آوردیم کافی است یا همین‌که در بنیاد خیریه هنوز فعالیم و اسممان مطرح می‌شود کافی است و نتیجه می‌گیریم سود بخشش مادی نیست و بیشتر معنوی و حس خوب است و اصولاً دیگر انتظار پیشرفت مالی نداریم و گه گاهی از ترس فقر،بدبختی، فرار از ظلم و بلا و بدی دیدن رو به بخشش و صدقه دادن می‌آوریم.

حال سؤال اینجاست اگر ما پولمان را می‌بخشیم و خداوند گفته چندین برابر آن را برمی‌گردانم پس چرا عملاً در امور مالی نشانه‌اش را نمی‌بینیم؟ کجای کار ایراد دارد، قوانین جهان یا نوع بخشش ما؟

این اطمینان را به شما بدهم که به‌هیچ‌عنوان در قوانین جهان و پاسخ‌های دریافتی ما به‌اندازه ذره‌ای خطا وجود ندارد، قوانین جهان از ساعت‌های اتمی دقیق‌ترند، و در مقابل دریافتی‌ها کاملاً مناسب و مرتبط و با فرمول‌های مشخص پاسخ می‌دهند. اگر ما ایرادی در نتایج احساس می‌کنیم ناشی از عدم رعایت صحیح قوانین و ناشی از عدم شناخت کامل ما نسبت به متغیرهای این قوانین است. نوع  و نحوه بخشش ما ایراد دارد، مخصوصاً درزمینه نگرش نسبت به اموالی که می‌بخشیم، دارای یک خطای کاملاً مشخص هستیم.

خداوند می‌گوید،کسی که انفاق می‌کند هفت‌صد برابر آن مالی که انفاق کرده است را (البته با رعایت شرایط انفاق) دریافت می‌کند. و طبق گفته مفسران این عدد هفت‌صد بیشتر معنی خیلی زیاد را می‌دهد تا اینکه معنی دقیقاً هفت‌صد برابر را بدهد. سؤال اینجاست؛ بخشش درست که منجر به ثروت شود چه خصوصیاتی دارد؟

 

بخشش و ثروت

 

بخشی از خصوصیات، خصوصیات ظاهری بخشش است که شما بیشتر از من نسبت به آن‌ها آگاهید. باید شرایط زیر در بخشش رعایت شود:

  1. بخشش از مال حلال خودمان باشد نه مال دیگران و مال نادرست. و در ضمن از جنس باکیفیت و یا مقدار پولی در حد خوب، با توجه به شرایطمان باشد.
  2. بخشش باید خالی از هرگونه منت، اذیت و بی‌احترامی و بدرفتاری و اکراه باشد.
  3. به‌هیچ‌عنوان برای خودنمایی و نشان دادن دست‌به‌خیر بودن و کم نیاوردن کنار دیگران نباشد.
  4. باید در مسیر موردپسند خداوند و برای کار خدا پسندانه باشد.
  5. بیشتر به‌صورت مخفیانه و گاهی آشکارا باشد.
  6. باید کاملاً محترمانه و در حد توان ما و هماهنگ با شرایط فرد مقابل باشد و هیچ موقع زیادتر از توان ما نباشد و باعث نشود که ما به‌سختی بیفتیم  و آن‌قدر کم نباشد که به هیچ درد فرد نخورد.
  7. نباید بخشش ما طوری باشد که فرد از کار کردن دست بکشد و منتظر این نوع درآمد باشد، به هر فقیری نباید پول داد مخصوصاً فقیری که سالم است و شغلش طلب پول است. 
  8. ابتدا باید به نزدیکان مثل پدر و مادر، فرزندان، برادر و خواهر و نزدیکان بخشید و یا هدیه‌ای داد و بعد سایر افراد مطرح می‌شوند.
  9. بخشش باید پیوسته باشد چه در خوشی و چه در ناخوشی، چه در حال تنگدستی و چه در حال گشاده‌دستی. مقدارش می‌تواند کم‌وزیاد شود ولی نباید کلاً کنار گذاشته شود.

 

موضوع مهمی که اکنون مطرح می‌شود این است: آیا بخشش ما در صورت رعایت همه این موارد منجر به ورود درآمد و ثروت بیشتر در زندگی ما می‌شود؟ جواب متأسفانه نه است نع!!!. چرا؟ چون بااینکه این کارها لازم هستند ولی کافی نیستند یک شرط بسیار مهم در اثر بخشیدن با رعایت این دستورالعمل فراموش‌شده است و آن‌قدر این نکته در ظاهر عجیب است که احتمال دارد اصلاً به فکر ما نرسد و آن نکته این است:

 

"شما باید بدانید اموالتان را به خداوندی که بی‌نهایت ثروتمندتر از شماست می‌بخشید نه به افراد نیازمند"

 

بخشش و ثروت

 

این جملات را بسیار شنیده‌ایم: بخشش و صدقه قبل از آنکه به دست نیازمند برسد به دست خدا می‌رسد و خداوند قرض دادن به بندگان را قرض دادن به خود می‌داند و قول داده است چندین برابرش را برگرداند.

در بسیاری از مواقع ما فراموش می‌کنیم که بخشش باید در جهت کسب رضای خداوند و نزدیکی به مسیر خداوند و انرژی خدایی باشد.

آیا ما برای هدفی غیر از بندگی وهم‌رنگ شدن باخدا آفریده‌شده‌ایم؟ بخشش برای نزدیکی به خداوند و هم‌رنگ شدن با اوست.

ما در دنیایی کاملاً قانونمند زندگی می‌کنیم و قوانین دنیا مثل قوانین اجتماعات و کشورها نیست که بسته به مواردی کم یا زیاد شود یا تغییر پیدا کند. ما در جهانی ثابت با قوانینی ثابت زندگی می‌کنیم و با خداوندی در ارتباطیم که نور آسمان‌ها و زمین است.

دو شاهراه بیشتر در جهان نداریم یا به خداوندی که در همه‌جا جاری است و حضور دارد ایمان بیاوریم و او را سرپرست خود در نظر بگیریم تا از ظلمات به سمت نور برویم. یا اینکه از این مسیر رو برگردانیم و خودبه‌خود تحت سرپرستی خارج شدگان از مسیر صحیح برویم و تحت تأثیر آنان از نور و انرژی  تابان هدایت  به سمت ظلمات و تاریکی و نبود رحمت و نعمت برویم. هدف ما از بخشش نزدیکی به خدا و هم فرکانسی با اوست و در ضمن به دست آوردن رضایت او و ثبات در ایمانمان و خیر و نیکی مادی و معنوی  برای خودمان است.

طبق قوانین جهان ما برای بخشش پول باید بر پولمان امیر باشیم. انفاق نشان از آزادی و امیری فرد بر پولش دارد و ما در هر چیز خود را بزرگ ببینیم آن را به سمت خودمان جذب می‌کنیم.اما موضوع مهم اینجاست اگر قبول کنیم هر کاری که احساس ما را خوب کند و مطابق با قوانین الهی باشد، ما را در مسیر خواسته‌هایمان قرار می‌دهد، پس چرا بخشش‌های مادی ما منجر به نعمت بیشتر نمی‌شود؟

دلیلش این است که ما حس خوب ناشی از انجام کار درست را در زمان بخشش نداریم، وقتی ما دنبال این هستیم که ببینیم نیازمندترین افراد چه کسانی هستند،  و در کجا زندگی می‌کنند و پس از پیدا کردن آن‌ها شروع به ترحم و دلسوزی زیاد به آن‌ها می‌کنیم و شبانه‌روز ناراحت شرایط آن‌ها می‌شویم، خب طبق قوانین جهان اثر دل‌مشغولی و توجه ما در جهان ما ظاهر می‌شود. چه ما آن را بخواهیم و چه آن را نخواهیم.

اگر به کتاب قرآن و احادیث دقت کنید متوجه می‌شوید که خداوند بخشش به نیازمندان را تأکید کرده و از راهه‌ای افزایش روزی معرفی کرده ولی در اکثریت آن‌ها نحوه بخشش و باور درست بخشش را به نحوه‌ای متفاوت توضیح داده و آن این است.

خداوند گفته چه صدقه بدهید و چه انفاق و هر بخششی بکنید باید نیتتان این باشد که این پول یا کالا و خدمت را به من می‌پردازید. جالب بودن موضوع اینجاست که وقتی ما به ثروتمندتر از خودمان کمک و بخششی می‌کنیم می‌دانیم او نیازی ندارد و حتماً خیری در این کار است و با نیت نوعی سرمایه‌گذاری  می‌توانیم این کار را انجام دهیم.

 

إِنَّ الْمُصَّدِّقِينَ وَالْمُصَّدِّقَاتِ وَأَقْرَضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا يُضَاعَفُ لَهُمْ وَلَهُمْ أَجْرٌ كَرِيمٌ ﴿الحديد: ١٨

 

"مردان وزنان صدقه دهنده، و آن‌ها که به خدا قرض‌الحسنه می‌دهند، خداوند آن (مال را) برایشان چندین برابرمی‌کند و برایشان پاداش پرارزشی وجود دارد."

 

مَّثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَن يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ﴿بقره: 261

 

"مَثَل کسانی که اموال خود را درراه خدا انفاق می‌کنند، همانند دانه‌ای است که هفت خوشه رویانید، (که) در هر خوشه صد دانه است‌ (هفت‌صد برابر می‌دهد) ؛و خدا چند برابر می‌کند(اموال را) برای هرکسی که در مشیت خدا باشد. و خدا وسعت دهنده (نعمت و ثروت) داناست."

 

در هردوی این آیات و بسیاری از آیات مربوط به بخشش اموال دریافت‌کننده بخشش را خداوند معرفی کرده است. و خداوند درجاهایی دیگر فرموده است که بخشش باید برای خود فرد و تثبیت درونش و  پاک‌سازی اموالش باشد.

نحوه بازگشت چند برابر سرمایه‌ای که بخشیدیم بر پایه ورود روزی نوع دوم به زندگی فرد است و روزی نوع دوم روزی است که براثر افکار، باورها و ارتعاشات فرد به سمت او روان می‌شود.

 

رابطه بخشش و ثروت

 

بخشش باید پیوسته باشد کم یا زیادش بسته به شرایط فرد است، اما پیوستگی‌اش عامل لازم برای حرکت فرد در مسیر کسب درآمد از طریق روزی نوع دوم (به دلیل ارتعاش پیوسته این نوع از بخشش) است.

اشتباه اصلی ما این است که در زمان بخشش ناخودآگاه تمرکز بر حس بد داریم چون توجه احساساتمان به‌ جستجوی سختی و بدبختی افراد نیازمند می‌رود و فکر می‌کنیم با بخشیدن به فردی به او کمک می‌کنیم تا از شرایطی که مستحقش نیست فرار کند یا حداقل چندساعتی روزگار بهتری را تجربه کند. غافل از اینکه اگر این فرد در مسیر ثروت قرار داشته باشد چه با کمک ما و چه بدون کمک ما شرایطش بهتر خواهد شد و اگر در مسیر ثروت نباشد هرچقدر هم کمک کنیم اوضاعش بهتر نخواهد شد!.

گرفتار شدن در مشکل فقر و بی‌پولی مثل گرفتار شدن در مسیر اعتیاد است، بسیاری از اطرافیان فرد معتاد به مواد مخدر سعی می‌کنند به این فرد کمک کنند تا از دام اعتیاد رها شود، به او وعده‌هایی از تأمین خواسته‌ها و کمک‌های مادی می‌دهند یا او را به کمپ‌های بازپروری می‌فرستند. اما پس از مدتی هزینه و تلاش بیهوده به این نتیجه می‌رسند تا خود فرد نخواهد که از این مسیر خارج شود، هیچ نیرو یا فشار بیرونی نمی‌تواند او را از این کار بازدارد. فقر هم به‌نوعی ناهشیاری مالی و اعتیاد به بی‌پولی است. تا خود فرد نخواهد که در مسیر ثروت و رشد قرار بگیرد هیچ‌کس و هیچ مقدار از پول او را نجات نخواهد داد. اگر کمی دقت کنید می‌بینید افرادی هستند که شاید خودتان و یا افراد و نهادهایی به آن‌ها کمک مالی قابل‌توجهی کرده‌اند یا ارث و پول قابل‌توجهی به آن‌ها رسیده است اما پس از مدتی به شرایط قبلی یا بدتر از شرایط قبلی رسیده‌اند. مشکل فقرا تنها نداشتن پول نیست، مشکل اصلی گرفتار شدن در ذهنیت فقر و کمبود است. و ما نمی‌توانیم مشکل درونی یک فرد را با کمک مادی و پولی حل بکنیم.

 بهتر است زمانی که تصمیم به بخشش داریم بر روی حس مثبت تمرکز بکنیم و برای این تمرکز می‌توانیم از دستورات خداوند پیروی کنیم و به‌جای توجه و تمرکز به فقرا و دنبال بدبختی در افراد گشتن، متمرکز و متوجه به درگاه خدایی باشیم که بی‌نهایت ثروتمند است و پول ما را با هر شرایطی که می‌گیرد و بیشتر و بهتر از آن را می‌دهد چون غنی و وهاب است. و به بخششمان به چشم یک سرمایه‌گذاری و شراکت با خداوند نگاه بکنیم. تا حس خوبی را به دست بیاوریم.

 اما یک سؤال مهم در اینجا مطرح است: خداوند که نیازمند بخشش مالی ما نیست، نیازی هم به پول و خرج کردن ندارد، پس پولی که خودش گفته ببخشیم را باید به چه کسی بدهیم؟ اصلاً چگونه این سرمایه‌گذاری را درراه او انجام دهیم؟ مگر نه این است که خداوند گفته:

 

إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿التوبة: ٦٠

بخشش‌ها مخصوص فقرا و مساکین و کارکنانی است که برای (جمع‌آوری) آن زحمت می‌کشند، و برای ایجاد الفت و دوستی بین قلب‌ها، و برای (آزادی) بردگان، و (ادای دین) بدهکاران، و درراه خدا، و واماندگان درراه است؛ این، یک فریضه (مهم) الهی است؛ و خداوند آگاه و حکیم است!

یا اینکه فرموده:

 

يَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلْ مَا أَنفَقْتُم مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ ﴿البقرة: ٢١٥

"از تو سؤال می‌کنند چه چیز انفاق کنند؟ بگو: «هر چیز خیر و نیکی (و سرمایه سودمند مادی و معنوی) که  برای پدر و مادر و نزدیکان و یتیمان و مستمندان و درماندگان درراه باشد.» و هر کار خیری که انجام دهید، خداوند به آن آگاه است."

 در جواب باید بگویم که نکته بسیار مهمی وجود دارد و آن این است که هدف بخشش ما جلب‌توجه و کسب رضایت خدا و نزدیک شدن به اوست. واقعیت این است که خداوند اصلاً به آن احتیاجی ندارد فقط با این روش به ما کمک می‌کند در مسیر رشد خودمان قدم‌های بهتری را برداریم. اما برای اینکه این بخشش به‌درستی مصرف شود و در زندگی افراد و پیشرفت جامعه کمک مناسبی کند باید این بخشش با دیدگاه درست و در مسیر صحیحی مصرف شود. من دیدگاهی دارم که برای حفظ حس مثبت شما و دادن بخشش به صاحبانشان کمک خوبی می‌کند. سعی کنید در هنگام بخشش این دیدگاه را داشته باشید.

زمانی که پول و یا کالا و خدمتی را می‌بخشید بهتر است نیتتان این باشد که "من این مال را به خداوند غنی و وهاب می‌دهم در عوض دو لطف  از خداوند دریافت می‌کنم. اولی این‌که پاسخ بخشش و سرمایه‌گذاری‌ام را با توجه به قوانینش می‌دهد و دومی اینکه  اجازه می‌دهد دستی از دستان او در زمین باشم و مالی که اکنون از آن خداوند است را در اختیارم می‌گذارد که به مناسب‌ترین افراد برسانم. و خداوند در قبال هر دوی آن‌ها هم ثواب می‌دهد."

 

رابطه بخشش و ثروت

 

خوبی این دیدگاه این است که شما تحویل این مال به صاحبش را به‌عنوان یک مأموریت می‌بینید نه کم شدن مالتان و نه تمرکز بر فقر و ضعف افراد، هدفتان بیشتر از همه این می‌شود که با توجه به دستورالعمل این آیه افراد مناسب را انتخاب کرده و مأموریت را تمام کنید و رضایت صاحب سرمایه و کارفرمایتان را به دست بیاورید. با این کار هم حس خوب فرمان‌برداری رادارید وهم حس خوب توجه و سرمایه‌گذاری در کار فردی که بسیار ثروتمند و قدرتمند است و دوست دارد کارکنانش نیز ثروتمند شوند، راجع به این موضوع توضیحات خوبی هم در مقاله "آیا خداوند دوست دارد که ما ثروتمندتر شویم؟" ارائه داده‌ام، می‌توانید آن را هم مطالعه نمایید.

پس یادتان باشد در زمان بخشش دارید با ثروتمندترین فرد جهان معامله می‌کنید و با او به شراکت می‌پردازید و در زمان اجرای مأموریت سعی کنید باکمال احترام و ادب این کار را انجام دهید چون دارید برای کارفرمایتان کار می‌کنید و طبق دستور او به افرادی که گفته است نزدیک شده‌اید. در زمان بخشش حس خوبی داشته باشید مثل حسی که وقتی‌که خانواده‌تان را به شام یا یک شیرینی و یا حتی یک بستنی مهمان می‌کنید، مثل زمانی که برای اطرافیانتان یک هدیه می‌خرید.

 

يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ ﴿البقرة: ٤٠

ای فرزندان اسرائیل! نعمت‌هایی را که به شما ارزانی داشتم به یادآورید! و به پیمانی که با من بسته‌اید وفا کنید، تا من نیز به پیمان شما وفا کنم. تنها از من بیم داشته باشید!

 

رابطه بخشش و ثروت

 

سعی کنیم به خداوند نگوییم تماشا بفرما من این کار را انجام داده‌ام، او دانا و آگاه است و مطابق گفته‌هایش اگر ما با رعایت شرایط ذکرشده در این مقاله کار بخشش را انجام دهیم قطعاً در زمان مناسب جبران خواهد کرد.

لطفا این مطالب را نیز مشاهده نمایید:

"آیا خداوند دوست دارد که ما ثروتمندتر شویم؟"

دوره ساخت و پرورش ذهن ثروتساز

چرا آموزش ها در عمل منجر به ثروت نمی شوند

ارتعاش و فرکانسی که به جهان می فرستیم و اثر آن در زندگی ما 

 

  179        0        رایگان       



بازدید : 2016
بازدید : 1563
بازدید : 1523
بازدید : 1474
بازدید : 985