بهترین داستان‌های انگیزشی موفقیت، داستان شماره 7- مدل فکر کردنت رو عوض کن!

بهترین داستان‌های تأثیرگذار انگیزشی برای عبور از مسیر گذار موفقیت

داستان شماره 7- مدل فکر کردنت رو عوض کن!

 

میثم چشم هاش پر از اشک بود، بالاخره مجبور شد تصمیمی که دلش نمی‌خواست رو بگیره، باهزاران شور و شوق شرکتش رو تأسیس کرده بود و الآن پس از چهار سال تلاش و بدون هیچ سرمایه‌ای داشت دفتر رو می‌بست. شریکاش تنهاش گذاشته بودن و فقط اسمشون در اساسنامه شرکت بود. کارکنانش هم رفته بودند به دلیل 6 ماه عدم پرداخت حقوق از اون شکایت کرده بودن. برای اینکه کارش به دادگاه و زندان کشیده نشه، می‌خواست لوازم اداری دفترش رو بفروشه، آخه یک شرکت خدماتی اصولاً به‌جز لوازم اداری و چندتا میز، صندلی و رایانه چیزی به‌عنوان سرمایه ثابت نداره. این وسایل رو هم به قیمت خیلی کمی ازش خریدن، به‌زور پول حقوق یکی از کارکنان می‌شد. الآن دیگه مجبور بود دست به دامان اطرافیانش بشه و از اونها کمک بخواد. پدرش که شرایط مناسبی نداشت، بردارهاش هم کارمند بودن و زیاد نمی تونستن کمکش کنند، می موند پدرخانمش. همون فردی که از اول با این کار مخالف بود. پدرخانمش از بازاری قدیمی شهر بود، اوضاع نسبتاً خوبی داشت، آدم خسیسی نبود، اما دست و دل‌باز هم نبود.

طی این چند سال که با خانواده خانمش رفت‌وآمد داشت، به‌جز احترام از اونها چیزی ندیده بود و چون سطح مالی اونها بالاتر بود همیشه تو دلش می‌خواست که دیگران بهش داماد سرخونه نگن، به همین خاطر چهار سال قبل با دوستاش صحبت کرده بود و با ایده شرکت خدماتی پشتیبانی شبکه‌های اینترنت ادارات و شرکت‌ها وارد بازار شده بودند. دوتا از دوستاش بعلاوه خانمش، اعضای هیئت‌مدیره شرکت بودن.

ازقضا داخل اساسنامه شون کارهای مشابهی مثل طراحی سایت، فروشگاه‌ها و پورتال‌ها و تأمین امنیت شبکه رو هم آورده بودن، که اگر نمی‌آوردن کلاً سال اول با بدهی زیادی ورشکست میشدن. سال اول بدون بررسی، اقدام به تهیه برخی از وسایل و ابزارهای پشتیبانی شبکه کرده بودن بدون اینکه مشتری قطعی داشته باشن و فکر می‌کردند قطعاکارشون میگیره، و چون در مناقصات نتونستن برنده بشن، مجبور شدن به کمتر از نصف قیمت خیلی از اونها رو بفروشن و بقیه بدهی شون رو باکارهای جانبی پرداخت کرده بودن. سال دوم و سوم کمی اوضاع خوب شده بود. اما سال چهارم تقریباً هیچ مشتری نداشتن. شریکاش فکر می‌کردن، رکود بازار یا رقبا عامل اصلی این شرایط هستن ولی میثم نمی تونست این موضوع رو قبول کنه، رقیب و رکود برای همه هم‌صنف هاشون وجود داشت ولی اونها داشتن کارشون رو انجام میدادن! میثم معتقد به دلایل دیگه ای بود.

رکود کار و اختلاف فکری بین خودش و شریکاش بالاخره باعث شد، شریکا سهمشون رو به میثم بفروشن و برن. میثم و خانمش در طی این شش ماه دست‌تنها مونده بودن و یک‌به‌یک نیروها هم استعفا داده بودن و شرکت روزبه‌روز خلوت‌تر شده بود. میثم هم به خاطر اینکه کرایه محل کارش زیاد نشه تصمیم گرفته بود محل کار رو تحویل بده و دفتر رو ببنده.

چشم هاش پر اشک بود نمی دونست الآن دیگه چه‌کاری باید بکنه، مهم‌تر از همه فکرش درگیر این بود که چطوری به پدرخانمش موضوع رو بگه که هم تو سرش منت نزنن و هم کمکش بکنن تا به مسائل حقوقی و سوءسابقه گرفتار نشه.

برای شام باید به خونه پدرخانمش می‌رفت، بین راه کلید دفتر رو به مسئول بنگاه سر کوچه داد و قرار شد، هفته بعد برای تسویه‌حساب و گرفتن پول پیش، مجدداً به بنگاه سری بزنه. از فاصله بنگاه تا خونه پر خانمش رو خیلی آروم رفت دوست داشت دیر برسه، خیلی دیر و یا حتی نرسه! اما تماس خانمش باعث شد که قبل از اومدن پدرخانمش در خونه اونها حاضر باشه.

وقتی پدرخانمش اومد با اعضای خانواده و میثم سلام و علیکی کرد رفت کُتش رو آویزون کرد و اومد نشست بغل‌دست میثم، چنددقیقه‌ای با سکوت سپری شد. مادر خانمش اومد داخل اتاق و گفت شام حاضره، میثم ازخداخواسته پاشد تا به بهانه کمک کردن برای آوردن وسایل شام از پدرخانمش کمی دورتر بشه. شام رو که خوردند و میز هم جمع شد، پدرخانمش سر صحبت رو باز کرد و گفت: آقا میثم چه خبر کاروبار به‌خوبی پیش می‌ره؟ شرکتتون در چه وضعیه؟

 میثم آب دهنش رو قورت داد و خواست مثل همیشه با دوتا کلمه خدا رو شکر خوبه، از شما چه خبر توپ رو به زمین پدرخانمش بندازه، ولی برای درخواست کمک مجبور بود اصل ماجرا رو بگه به همین خاطر من‌من‌کنان گفت: باباجان تعریفی نداره، به مشکل زیادی خوردیم ولی سعی می‌کنیم حلش کنیم.

پدرخانمش گفت: چه مشکلی، چرا به مشکل خوردین چطوری میخواید حلش کنید؟

میثم جواب دان براش سخت بود، اما خُب دل روبه‌دریا زد، چون مجبور بود! و گفت: چندماهیه که مشتری به در بخور نداشتیم و حقوق کارکنان عقب افتاده، شریکام هم من رو دست‌تنها گذاشتن، با این حساب مجبورم دفتر رو تعطیل کنم. البته مشکل اصلی حقوق 5 نفر نیروهامونه که چندماهیه عقب افتاده، تهدید کردن که شکایت می کنن.

پدرخانمش با تعجب داشت به صحبت‌های میثم گوش می‌داد، وقتی صحبت هاش تموم شد، چند لحظه‌ای صبر کرد و شروع کرد به صحبت با میثم و گفت: آقا میثم، خودت می دونی من از اول مخالف این کارت بودم، اما الآن وقت توبیخ و تنبیه و نمک پاشیدن به زخم هات نیست. دوست دارم مقداری صحبت مهم با تو بکنم و اگه جور شد در حد توانم کمکی هم به تو می‌کنم ولی شرطش اینه که یکسری کارهایی که من می گم رو به‌درستی انجام بدی.

میثم با خجالت و ناراحتی کمی سرش رو بالا آورد و به پدرخانمش نگاه کرد، سرتاپا گوش بود تا بشنوه که میخواد به اون چی بگه.

پدرخانمش گفت: آقا میثم میدونی چرا، مخالف کارت بودم؟ نه اینکه با تو مشکلی داشته باشم، نه! دلیل اصلی مخالفتم، نداشتن تجربه تو در این مدل کار بود، تو قبل از این کار کارمندی کرده بودی و حقوق‌بگیر بودی، و مستقیم بدون اینکه مسیر درستش رو بدونی وارد کار کارفرمایی شدی! وارد کاری شدی که نه‌تنها در اون خبری از حقوق و درآمد ثابت نیست، باید حقوق ثابتی رو به دیگران می‌دادی. وارد کاری شدی که برای همه وسایلش باید پول پرداخت می‌کردی، شاید مدت‌ها نمی تونستی درآمد بکنی، شاید ضرر زیادی می‌کردی! به نظرم اونموقع تو آدم اون کار نبودی! تا الانش هم که تونستی دووم بیاری برای خود من جای سؤال داشت.

آقا میثم، تو پسر خوب و خانواده‌دوستی هستی، اما این‌ها باعث نمی‌شد تو کسب‌وکار موفق بشی. همونطور که مدرک لیسانست رو با خوب بودن و خانواده‌دوستی نگرفتی و براش آموزش دیدی و در امتحان‌هاش قبول شدی،  کسب‌وکار هم آموزش‌های خودش رو داره که باید طی بکنی و در امتحانش قبول بشی، تو بدون مدرک معتبر وارد کسب‌وکاری شدی که قطعاً نیاز به آموزش و مهم‌تر از اون نیاز به تفکر بازاری داشت. تو کار تخصصی مشکل نداشتید، اما مشکل اصلی تون در رفتارهای بازاری و تجاری بود باید یاد می‌گرفتی که کِی و چه وقت و با چه کسی، چطوری صحبت کنی و کار بکنی. همه این‌ها نیازمند این بودن که شخصیت یک فرد کارفرما و کاسب رو به دست میاوردی و اون موقع نداشتید.

الآن بعد چهار سال مطمئناً خیلی از حرف‌های من رو با جون دل می‌فهمی، مطمئناً میدونی که به خاطر ندونستن این چیزها خیلی ضربه خوردی.

میثم گفت: شریکام فکر می‌کردن، رکود بازار یا رقبا عامل اصلی این شرایط هستن ولی من نمی تونستم این موضوع رو قبول کنم، رقیب و رکود برای همه وجود داشت ولی اونها درآمد داشتن و کارشون رو انجام میدادن! معتقد بودم دلیل دیگه ای داره ولی نمیدونستم، با گفتن شما مشخص شد که مشکلم کجاست! حالا به نظرتون چه‌کار باید بکنم؟ من تصمیم گرفتم به خاطر بدهیم و مهم‌تر از اون نبود مشتری شرکت رو جمع بکنم.

پدرخانمش ادامه داد: آقا میثم تعهدات به مشتری‌های قبلی چی میشه؟

میثم گفت: فکری براشون ندارم شاید به یکی از هم‌صنفی هام حواله شون کنم.

پدرخانمش گفت: نه این‌طوری نمیشه چهار سال سختی کشیدی و خیلی چیزها یاد گرفتی، من احساس می‌کنم باید ادامه بدی البته جدی‌تر و دقیق‌تر از دفعات قبل، این دفعه باید مسیر گذار کسب‌وکار رو به‌درستی طی کنی و حرفه‌ای‌تر رفتار کنی. می خوام کمکت کنم، اما برای اینکه احساس منت نکنی پیشنهادم اینه، فعلاً با ماشین مریم(همسر میثم) رفت‌وآمد بکنی و ماشین خودت رو بفروش و پول کارکنانت رو بده. اگه بچه‌های خوبی هستن حتی با اونها صحبت کن که برگردن سرکار، خودت هم چند روزی بیا پیش من چندتا نگرش و تفکر بهت یاد بدم و بفرستم پیش سه چهارتا از دوستام تا چندتا چیز یاد بگیری، نترس معلم‌های بازار، به سختگیری اساتید دانشگاه نیستن! اما یادت باشه بازار خیلی سختگیرتر از دانشگاهه! یادت باشه، خوب بودن و تلاش لازمه  ولی کافی نیست، هر کاری که می‌خواهی انجام بدی باید از مسیرگذارش عبور بکنی و شخصیت مربوط به اون کار رو به دست بیاری. سعی کن مدل فکر کردنت رو عوض کنی!

میثم مقداری دلش آروم شد و درونش گفت خدایا شکرت که تو سخت‌ترین لحظات هم کنارم هستی و از راهی که فکرش رو نمی‌کردم به من کمک کردی!

 

وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا ﴿الطلاق: ٣﴾

و (خدا) از جایی که حسابش را نمی‌کند، روزیش را می‌دهد. و هر کس بر خدا توکل کند، پس او حسابش را دارد. خداوند فرمانش را کامل می‌کند. به‌راستی خدا برای هر چیزی مقدراتی قرار داده است.

 

داستان  انگیزشی شماره 7- مدل فکر کردنت رو عوض کن!

هادی آقاجانلو

بهترین داستان‌های انگیزشی موفقیت، داستان شماره 6- جدی بگیر! خیلی هم جدی بگیر!

  270        0        رایگان       



بازدید : 1783
بازدید : 1764
بازدید : 1711
بازدید : 1316
لطفا برای پیوستن به جمع خردمندان در خبرنامه ثبت نام کنید